Leczenie zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego

Motoryka stawu możliwa jest dzięki kłykciowi kości żuchwy umieszczonemu w dołku stawowym kości skroniowej. Pomiędzy nimi znajduje się amortyzujący ruchy w obrębie stawu krążek stawowy. Dopóki wszystko funkcjonuje sprawnie, możemy nie zdawać sobie sprawy z istnienia stawu skroniowo-żuchwowego, ale gdy pojawi się schorzenie, nie przejdzie niezauważone. Podstawowymi objawami dysfunkcji stawu skroniowo-żuchwowego (w skrócie: ssż), są nasilające się przy jedzeniu czy szerokim otwieraniu ust bóle szczęki w okolicy uszu, ograniczona ruchomość szczęki, a także zacinanie się lub nawet wypadanie żuchwy ze stawu. Czasem słychać charakterystyczne chrupanie czy strzelanie towarzyszące otwieraniu i zamykaniu ust. Oprócz tych oczywistych sygnałów, mogą pojawić się także symptomy, które w świadomości pacjentów, a czasem i lekarzy nie łączą się w żaden sposób z okolicami żuchwy. Leczenie zaburzeń SSŻ odbywa się między innymi przy pomocy szyn relaksacyjnych oraz deprogramatorów mięśniowych. Często konieczne jest też ponowne leczenie ortodontyczne lub protetyczne.